Het mooiste laten zien
Mijn zus ging trouwen. Ze wilde een stijlvolle bruiloft met smoking & gala als dresscode, een huwelijksritueel in een prieel, veel gasten en een bruiloftstaart met drie verdiepingen. Onze ouders waren allebei al overleden. Ik dacht dat ze graag een speech van mijn vader bij het diner gehad zou hebben en besloot deze in zijn plaats te houden. Ik wilde het mooiste van haar laten zien.

Ik vertelde de verhalen van de bijbelse godinnen die zij in haar doopnamen meedraagt: Anna, Maria & Sophia. Deze namen koppelde ik aan de drie vrouwen uit haar leven die overleden zijn en er niet bij waren. Ik lepelde smakelijke jeugdherinneringen over haar als kind en deze vrouwen op. En deze gebeurtenissen koppelden ik weer aan haar belangrijkste karaktertrekken.

Tijdens het diner deed ik mijn verhaal. De zaal werd stil, bulderde van het lachen en moest huilen. Mijn zus misschien wel het hardst van iedereen. Het was gelukt. Ik had het mooiste van haar laten zien. Na afloop zei ze tegen me dat ik een bijzonder talent heb en er mijn brood mee moest gaan verdienen. Ik had alleen geen flauw idee wat ik nu gedaan had en hoe ik hier mijn werk van kon maken.

Storytelling geeft verbinding
Met mijn baan als strateeg en beleidscoördinator bij een gemeente was ik net gestopt. Ik ben met Waterschrijver begonnen omdat ik hou van woorden die aanraken. In het begin was ik vooral met schrijven bezig, zoals mijn boek ‘Maria’s dochter’. Verder volgde ik een opleiding in de vrouwelijke wijsheid van de aarde & verhalen. Dus ben ik vrouwen gaan begeleiden om ten volle vrouw te kunnen zijn. Maar ik begon de inhoudelijke diepgang en complexiteit van werken in een organisatie te missen. De wereld was bovendien in diepe beroering met de kredietcrisis en transities in het sociale domein. Daar wilde ik aan meedoen! Ik besefte dat ik nog een stap moest gaan maken maar wist niet welke. Wel maakte ik een persoonlijke groeispurt door, werkte ik hard, leerde ik veel over ondernemen en bleef ik zoeken naar wat ik nu echt wilde doen.

Tot ik op facebook een wijze spreuk voorbij zag komen. Zo’n spreuk met een mooie foto, zoals er honderden voorbij komen op facebook en die ik meestal negeer. Deze keer stond de tijd even stil en dronk ik de spreuk van de Dali Lama op: “Onze wereld heeft niet nog meer succesvolle mensen nodig. Deze wereld heeft behoefte aan verhalenvertellers, genezers en mensen die kunnen liefhebben.”

Met een zucht van verlichting kon ik toegeven dat ik in mijn bedrijf net zo succesvol probeerde te zijn als in mijn vorige carrière. En ik liet het los. Vervolgens besefte ik dat ik aan storytelling doe. Het is een combinatie van verhalen vertellen en verhalen duiden, zowel met sprookjes als eigen verhalen. Met storytelling gebruik je verhaal technieken, symbolen en verhalen om iets onder woorden te brengen wat zich niet zo makkelijk laat zeggen. Dat is wat ik bij mijn zus had gedaan, het mooiste van haar laten zien. En het effect was een diepe verbinding tussen de gasten.

Storytelling geeft betekenis
Mijn hele leven ben ik al bezig met storytelling. Toen ik filosofie studeerde, ben ik tegelijk verhalenverteller geworden. Ik leerde zowel betekenissen analyseren als verhalen vertellen en duiden. In de filosofiebibliotheek heb ik eens het verhaal verteld over een filosoof die verliefd was en dankzij een nachtegaal in de winter een roos voor zijn liefje kreeg. Iedere keer als ik in de bieb was, moest ik weer aan dat verhaal denken. Verhalen geven plekken en gebeurtenissen betekenis.

Ik ging werken in het bedrijfsleven en bij de overheid. Ik zocht altijd naar de verhalen van mensen om te begrijpen wat er nodig was en wat het doel was van een project. Zo heb ik een samenwerking gerealiseerd tussen een vastgoedontwikkelaar, een emancipatiebureau en een creatief bedrijf voor ruimtelijke en economische ontwikkeling dankzij de verhalen van de mensen die van het nieuw te bouwen kantoorpand gebruik gingen maken. Voor de gemeente heb ik een toekomstvisie gemaakt op basis van verhalende en beeldende scenario’s. Verhalen maken samenwerking mogelijk en brengen een visie tot leven.

Met vallen en opstaan heb ik geleerd hoe belangrijk verhalen zijn die een persoonlijke snaar weten te raken en laten zien we je bent. Want het zijn mensen zoals jij en ik die met elkaar een bijdrage aan de wereld leveren.

Verhalen verbinden mensen en creëren gemeenschappen. Verhalen laten zien wie iemand of wie een organisatie is. Ze geven betekenis aan het leven, aan de wereld en aan je werk. Ik ben dol op verhalen en hun verbluffende uitwerking.

Ik hoop je te ontmoeten en jouw verhaal te mogen horen.

Warme groet van Kirsten